Motivasyon Araçları

Herkese Merhaba

Uzun zamandır yazamadım, komşu blogları okudum ama yorum da yapamadım.... Evet sadece 2 gün (ya da 3 mü?) ... Hatta beni merak edenler olmuş; merak eden olmuş aslında. (Sevgili Brajeshwari)Tesekkurler, cok hosuma gitti merak edilmek :)

Bir şeylerin değişmesini istediğiniz de kendinizi motive edici şeyler yapar mısınız? Kendimi genelde kötümser bir insan olarak tanımlamakla birlikte, daha önce belirttiğim gibi her olan kötü şeyin iyi bir şeye sebep olacağına inancımı oldukça kuvvetlendirmiş bulunmaktayım.

Kırtasiye malzemeleri üreten büyük bir firmaya depo hizmeti veren bir şirkette çalışıyordum eskiden. İmhaya gidecek ürünlerden ara sıra elime geçen güzel şeyler olurdu. Not defterleri, renkli renkli kartonlar filan. Bir gün duvara asılabilen 4 farklı renk kendinden yapışkanlı kartonum oldu. Ne yapsam, ne yapsam dıye düşünürken bu kartonu dilek duvarı yapmaya karar verdim. Salonun orta yerinde duvara astım. :-) Gidip gelip yazdım çizdim, kağıtlar yapıştırdım kartona. Kartonlardan 2 tanesini de arkadaşlarıma tahsis ettim. İstediğim çok uçuk şeyler gerçekleşmedi, mesela hala Cihangir’de boğaz manzaralı evim yok ama Filipinler işi olsun yazmıştım o oldu mesela :-) Ev arkadaşım ne yazdıysa oldu. Gerçi onun dilekleri olmayacak gibi değildi. Yeni bilgisayar, güzel arkadaşlar, iyi bir iş, iyi bir aşk istemişti kendine. Bilgisayarı var artık, süper bir tasarım firmasında işe girdi, taş gibi Brazilya’lı bir çocuğu da koluna taktı. Hala beraberler mi bilmiyorum ama dilek duvarım işe yarıyordu :-)

Burada da hayata yeni yön verme defterim var. Deftere sadece yeni planlarımla alakalı şeyleri yazıyorum. Mesela IELTS sınavı bu planların bir parçası, tüm alıştırmalar, karalamalar bu defterde.



O kadar renkli bir defter oldu çıktı ki... günlük gibi de kullandığım zamanlar oldu, uçak biletlerinin fiyatlarını yazdığım anlar da. Sinirlenip bir şeyler karaladığım zamanlar da olmuş belli ki, unutmuşum şimdiden yazdıklarımın çoğunu


"biraz gerizekalı sanırım" :-D

Böyle şeyler yaratmayı seviyorum, ÖSS dönemin ve üniversitenin ilk döneminde kullandığım ünlü (benim için çok ünlü) bir ajandam var. Haftada kaç soru çözdüğümü yazmışım, İstanbul’da neden bu kadar çok para harcandığını anlamadığımla ilgili bir kaç notum var, mini mini hedeflerim filan.

Geçen günleri çok çabuk unutuyoruz, farkında olsak da olmasak da. Hayatın her döneminde de hatırlanacak bir sürü şey var aslında. Blogumu bu yüzden de çok seviyorum, 10 sene sonra okuyunca kimbilir neler hissedeceğim. 10 sene sonra blog dediğimiz olay neye benzeyecek acaba... Bir şey değişmez ya... 2000 yılında havada uçan arabalar, her işi yapan robotlar, ışık hızı ile seyahat olacaktı ama olmadı. Tamam, 10 sene sonra bu blog baştan sonra okunacak.


Son cümleyi nasıl bağlayacağımı bilmiyorum yine, vee demezsem olmaz: Aklıma başlık da gelmedi zaten, nokta.