Simon'nın kedisi ve Ziggy

Daha önceki bir yazımda eski ev arkadaşımın kedisi Ziggy'den bahsetmiştim. Onun kedisi olmasına rağmen benim gibiydi. Nihayetinde herşeyi ile ben ilgileniyordum.

Çok kaprisliydi Ziggy. Özellikle karnı aç olduğu zaman beni çileden çıkartıyordu. O zaman yemek ver diyeceksiniz ama obeziteye doğru son hız ilerleyen bir kedi düşünün. O yüzden ikide bir yemek veremiyordum. Zaten günlük belirli bir limiti vardı.

Ama Ziggy'e bunu anlatmak ne mümkün! Mi, mi, mi kafamı şişirirdi.

Hele son dönemlerde iyice çirkef bişeye dönüşmüştü. İşe gitmek için saat 06:15'te kalkar, 06:45'te evden çıkardım. Çok erken saatler!! Kış günü, daha dışarısı zifiri karanlıkken uyanmak hazırlanmak insana ızdırap gibi geliyordu (neyse ki o günler bitti..) Ve bilirsiniz, uykunun son 10 dakikası çok değerlidir. Saat o kadar erken olunca, 1 dakika bile çok önemli oluyor.

Ziggy efendi, sabahları odamın kapısında beklerdi. Kapıyı açmıyordum, çünkü beni uyandırıyordu erkenden. Bir iki azarlama, hafiften tartaklama ile sabah erkenden beni uyandırma huyunu bıraktı ama geliştirdiği yeni yöntem daha zekiceydi :)

Kapıda bekliyor ve içeriden en ufak ama en ufak bir gürültü gelse (mesela yatakta dönmek, hafiften öksürmek, telefonunun alarmının azıcık bir bip demesi) sonu gelmeyen miyavlamaları başlardı. Ben de uyanmama yarım saat kalmışken yerimden kalkıp yemek vermek istemezdim. Ama miyavlamalarının sonu gelmezdi. Kapımı tırmalardı, miyavlardı, koşardı ederdi filan. Sabahları ses yapmamak için nasıl çaba sarfettiğimi anlatamam size o dönemlerde. Güya uyumaya çalışıyorum ama stres yapardı ben de :)

Neden anlattım şimdi bunu, çünkü

1) Ziggy'i özledim
2) Youtube'da süper bir video serisi buldum. İsmi Simon's cat. Ne kadar güzel analiz edip animasyona yansıtmış kedilerin davranışı. Topu topu 3 tane video olmasına rağmen, dönüp dönüp izliyorum.

Umarım, youtube'dan video izleyebiliyorsunuzdur. Kedi sever arkadaşların bayılacağına eminim!!







Sevgiler!!