Bir aylık ara tatilin üç haftasını gezerek geçirip, son bir haftada ödevlere başlamak hiç iyi bir fikir değilmiş. Çok pişmanım.. Ama Nisan ayındaki tatilde ne yapacağımı düşünmeden de edemiyorum bir yandan.
Kara hafta yaşıyorum resmen... 2 Şubat'da ya feci bir moralde olacağım, ya da oh herşey bitti verdim gitti gibisinden güzel bir rahatlık...
Çok sıkıldım, herşey üstüme geliyor sanki. Topu topu 3500 kelime yazmam lazım ama ben günlerdir 1000'e bile ulaşamadım. Sürekli başka birşeylerle uğraşıp durduğum için ilerlemiyor tabi. Bugünkü hedefim en azından 1500 ki, cuma gününe kadar bunu bitirip, diğer ödevime başlayabileyim. Bu arada kelime sayısını arttırmak için yaptığım cambazlıklarda cabası. Tabi tüm bu cambazlıklar, yazdığım şeyin notunu alırken güzel güzel (!!) geri dönüyor ama yapacak bir şeyim kalmadı artık.
Bazen düşünmeden edemiyorum, gül gibi işim vardı bıraktım geldim. Okuyorum yine. Deli miyim neyim?
İşte, ödevimi yazmak yerine blog entry yazıyorum!!
2 comments:
Halbuki bunu çok istiyordun. Şu an sadece kendine engeller koyuyorsun.Ve bence bir insan birşeyi çok isteyip, hedefe yaklaşırken Tanrı eminmisin diye check ediyor insanı...Emin ol ve yürü..Bakma kelime sayısına..Sadece yap...
Güzel haberlerini uzun aralıklarla değil, sık sık almak istiyorum..
teşekkürler Burcu'cum güzel yorumun için. Artık daha iyi gidiyor, hatta yazdıkça sevmeye bile başladım konuyu, gittikçe daha da ilginçleşiyor.
Daha sık yazmaya çalışacağım, gerçekten! :)
Post a Comment